Co powinno znaleźć się w diecie BARF i po co? Poznaj rolę poszczególnych składników
BARF to nie przypadkowa mieszanka składników
Dieta BARF opiera się na odpowiednio dobranych surowcach pochodzenia zwierzęcego oraz, zależnie od konkretnej receptury, składnikach uzupełniających. Każdy element posiłku ma swoją rolę, dlatego nie wystarczy po prostu połączyć mięsa, podrobów i kilku suplementów.
Najważniejsza jest cała receptura oraz proporcje pomiędzy jej składnikami. Inaczej będzie wyglądać dieta psa, inaczej kota, a nawet dwie receptury dla zwierząt tego samego gatunku mogą wymagać różnych dodatków.
Mięso mięśniowe – podstawa diety
Mięso dostarcza przede wszystkim pełnowartościowego białka, aminokwasów, tłuszczu oraz wielu witamin i składników mineralnych.
Nie wszystkie gatunki mięsa są jednak takie same. Wołowina, indyk, królik czy jagnięcina różnią się m.in. zawartością tłuszczu, minerałów i poszczególnych aminokwasów.
Dlatego różnorodność wykorzystywanych surowców może być ważnym elementem dobrze zaplanowanej diety.
Samo mięso nie wystarcza jednak do stworzenia kompletnej receptury BARF.
Podroby – skoncentrowane źródło składników odżywczych
Wątroba, nerki, śledziona czy serce różnią się składem i nie powinny być traktowane jako zamienniki mięsa mięśniowego.
Wątroba jest szczególnie bogata m.in. w witaminę A, witaminy z grupy B, żelazo i miedź.
Nerki dostarczają m.in. witamin z grupy B oraz składników mineralnych.
Śledziona jest naturalnie bogata w żelazo.
Serce pod względem budowy jest mięśniem, ale wyróżnia się m.in. zawartością tauryny – składnika szczególnie istotnego w żywieniu kotów.
Właśnie dlatego w BARF znaczenie ma nie tylko ilość podrobów, ale również ich rodzaj i proporcje.
Kości lub inne źródło wapnia – dla prawidłowego bilansu mineralnego
Mięso zawiera dużo fosforu, dlatego dieta przygotowywana samodzielnie musi uwzględniać również odpowiednią ilość wapnia.
W klasycznej diecie BARF jego źródłem mogą być odpowiednio dobrane surowe mięsne kości. W recepturach bez kości stosuje się inne źródła wapnia, np. produkty na bazie skorupek jaj czy określonych związków wapnia.
Najważniejsza jest nie tylko sama ilość wapnia, ale również jego proporcja względem fosforu w całej diecie.
Krew i hemoglobina – źródło żelaza
W naturalnej diecie zwierzę zjada nie tylko mięśnie i narządy, ale również krew. W domowych recepturach jej udział jest często znacznie mniejszy.
Jednym ze składników, które mogą być wykorzystywane do uzupełniania receptury, jest hemoglobina, będąca skoncentrowanym źródłem żelaza.
Żelazo uczestniczy m.in. w powstawaniu hemoglobiny i transporcie tlenu w organizmie, dlatego jego odpowiednia podaż jest jednym z elementów prawidłowo skomponowanej diety.
Oleje rybie – źródło EPA i DHA
Tłuszcz dostarczany wraz z mięsem nie zawsze zapewnia odpowiedni profil kwasów tłuszczowych.
Oleje rybie są źródłem długołańcuchowych kwasów omega-3, przede wszystkim EPA i DHA. Kwasy te są składnikami błon komórkowych, a DHA odgrywa szczególnie ważną rolę w funkcjonowaniu układu nerwowego i siatkówki oka.
Warto pamiętać, że olej lniany i olej rybi nie są żywieniowo tym samym. Olej lniany zawiera przede wszystkim ALA, natomiast oleje rybie dostarczają bezpośrednio EPA i DHA.
Żółtko jaja – niewielki składnik o bogatym profilu
Żółtko może być wartościowym dodatkiem do diety przygotowywanej samodzielnie. Dostarcza m.in. tłuszczu, fosfolipidów, choliny oraz naturalnie występujących witamin i składników mineralnych.
Cholina uczestniczy m.in. w metabolizmie tłuszczów oraz prawidłowym funkcjonowaniu komórek.
Forma sproszkowanego żółtka może być wygodnym rozwiązaniem wtedy, gdy chcemy łatwo odmierzać określoną ilość składnika i przechowywać go dłużej niż świeże jaja.
Drożdże – naturalny składnik wykorzystywany w recepturach
Drożdże i produkty drożdżowe mogą dostarczać m.in. białka oraz naturalnie występujących witamin z grupy B. Ich dokładna wartość żywieniowa zależy jednak od rodzaju zastosowanego surowca.
Dlatego przy bilansowaniu diety warto patrzeć na specyfikację konkretnego produktu, a nie traktować wszystkich drożdży jako identycznego składnika.
Algi – niewielka ilość może mieć duże znaczenie
Niektóre algi, szczególnie brunatne, są wykorzystywane w dietach domowych jako źródło jodu.
Jod jest potrzebny do prawidłowej produkcji hormonów tarczycy, ale jest również dobrym przykładem składnika, którego nie należy dodawać „na oko”. Poszczególne algi mogą bardzo różnić się jego zawartością.
Ilość alg powinna wynikać z zawartości jodu w konkretnym produkcie oraz całej receptury.
A gdzie w tym wszystkim kolagen i MSM?
Kolagen i MSM warto potraktować nieco inaczej niż wapń, jod czy żelazo.
Nie są one obowiązkowymi składnikami, które należy dodać do każdej receptury BARF, aby ją prawidłowo zbilansować. Mogą natomiast być stosowane jako dodatkowe, celowane elementy diety.
Kolagen dostarcza charakterystycznych dla białka kolagenowego aminokwasów, m.in. glicyny i proliny.
MSM jest organicznym związkiem siarki, stosowanym jako pojedynczy składnik uzupełniający.
Ich zaletą w postaci produktów jednoskładnikowych jest możliwość wprowadzenia do diety dokładnie konkretnego składnika, bez dokładania całego kompleksu innych substancji.
Czy każdy BARF potrzebuje wszystkich tych składników?
Nie – i to jest jedna z najważniejszych zasad.
To, czego wymaga konkretna receptura, zależy od tego, jakie mięso, podroby, kości, ryby i pozostałe składniki już się w niej znajdują.
Jeżeli jakiś składnik jest już dostarczany w odpowiedniej ilości z podstawowej diety, dokładanie kolejnego źródła nie musi przynosić korzyści.
Dlatego dieta BARF nie powinna wyglądać jak lista kilkunastu suplementów dodawanych do każdej miski według tego samego schematu.
Każdy składnik ma swoje zadanie
Dobrze skomponowany BARF przypomina trochę układankę. Mięso dostarcza innych składników niż podroby, źródło wapnia pełni inną rolę niż olej rybi, a hemoglobina czy algi uzupełniają jeszcze inne elementy receptury.
I właśnie dlatego produkty o prostym, jednoskładnikowym składzie są tak wygodne przy samodzielnym komponowaniu diety – wiadomo dokładnie, co trafia do miski i jaką rolę ma pełnić w całej recepturze.
Najważniejsza zasada pozostaje jednak niezmienna: najpierw analizujemy dietę, a dopiero później dobieramy to, czego faktycznie potrzebuje.
Polecane
Zestaw do diety BARF dla kota
